Perşembe, Haziran 10, 2021

SÜREKLİ DEVRİM TEORİSİ ÜZERİNE - Saf Devrim ve Sonuç

SÜREKLİ DEVRİM TEORİSİ ÜZERİNE

LOIZOS MICHAEL

Saf Devrim

Genel anlamda feodalizmden kapitalizme geçiş, motoru sınıf mücadelesi olan, feodal toplumsal ilişkilerin varlık koşullarını yok eden ve kapitalist toplumsal ilişkilerin yeniden üretimi için gerekli koşulları oluşturan bir dizi ekonomik, politik ve ideolojik dönüşümü içerir. Çünkü tarih düz bir çizgide mantıksal aşamalarla ilerlemez ve herhangi bir belirli burjuva devriminde meydana gelen ekonomik, politik ve ideolojik dönüşümler, tarihsel gelişimin herhangi bir mantığı tarafından asla önceden verilmeyen ya da mücadeleye katılan sınıf güçlerinin karakterine göre, ekonomik, politik ve ideolojik dönüşümler farklı tempolarda ilerleyen toplumsal gerçekliğin farklı düzeylerindeki karmaşık sınıf mücadelelerinin biçimleri ve sonuçları tarafından belirlenir, farklı tarihsel zamanları vardır.

Bunun anlamı, ister burjuva ister sosyalist olsun, "saf" devrim diye bir şey olmadığıdır - tüm devrimler benzersizdir ve belirli bir toplumsal dönüşüm kombinasyonunu içerir. Şubat 1917'de Rus toplumsal oluşumunda çok belirgin bir siyasi dönüşüm gerçekleşti - - İngiliz-Fransız ittifakının desteğiyle kapitalist sınıf ve proletaryanın ve köylülüğün gönüllü rızasıyla, siyasi gücü yenilmiş Çarlık otokrasisinden aldı.

Bu siyasi dönüşüm, Rus burjuva devriminin belirli, somut bir biçiminin tamamlanmasının sinyalini verdi, ancak bu, Rus kırsalında herhangi bir ekonomik dönüşüm içermedi. Siyasal özgürlükler (burjuva demokrasisi) kentlerde kazanıldı, ancak kırsal kesimde feodal ilişkiler devam etti.

Aralık 1918'de Lenin bunu şöyle özetliyordu;

Yoldaşlar, -burjuvazinin devrimi, uzlaşmaların devrimi- Şubat devriminin bile  köylülere toprak sahipleri üzerinde zafer vaat ettiğini ve bu sözün yerine getirilmediğini hepiniz çok iyi biliyorsunuz. [145]

Rus devrimi sırasında, köylü burjuva devrimi kırsalda gelişmeden önce, burjuva siyasi özgürlükleri işçi kitleler tarafından kazanıldı ve kentlerde iktidar burjuvaziye devredildi.

Emperyalist savaşın yarattığı çelişkilerin keskin durumu nedeniyle, kent merkezlerinde proletaryanın siyasi iktidarı burjuvaziden ele geçirebileceği koşullar yaratıldı. Bu, kapitalist üretim tarzının can alıcı varoluş koşullarından birini ortadan kaldıran siyasi bir dönüşümdü; ayrıca, burjuvazinin iktidardan indirilmesi, toprak sahiplerine karşı radikal bir köylü hareketinin gelişmesinin önündeki siyasi ve ideolojik engellerden birini de ortadan kaldırdı - 1917 Ekiminden önce başlamış olan köylü burjuva devrimi, şehirlerdeki proleter devrimle çakıştı ve onunla tamamlandı.

Rus devriminin özelliğini oluşturan, kentsel sosyalist devrimin köylü-burjuva devrimiyle bu çok özel uyumuydu.

SONUÇ

Sonuç olarak iki şeye dikkat etmeliyiz:

 1) Lenin, daha 1905'te, "burjuva" devrim öğelerinin sosyalist devrimle bu birleşiminin oldukça mümkün olduğunu kabul etmişti, bu nedenle bu devrimin 1917-18'de gerçekleşmesi, hiçbir şekilde sorunu onun  teorik sunumundan bir uzaklaşmayı temsil etmiyordu.
...gerçek tarihsel koşullarda, geçmişin unsurları geleceğin unsurlarıyla iç içe geçer; iki yol kesişir...Ancak bu, gelişimin ana aşamaları arasında mantıksal ve tarihsel olarak ayrım yapmamızı hiçbir şekilde engellemez. Hepimiz burjuva devrimi ile sosyalist devrimi karşı karşıya getiriyoruz; hepimiz, aralarında kesin bir ayrım yapmanın mutlak gerekliliğinde ısrar ediyoruz; ancak, tarihin akışı içinde bireysel, iki devrimin belirli unsurlarının iç içe geçtiği inkar edilebilir mi ... Avrupa'da geleceğin sosyalist devrimi, demokratizm alanında hâlâ yapılmamış birçok şeyi tamamlamak zorunda olmayacak mı?[146]

 2) İkinci olarak, Rus devriminin bu karakteristik biçimi, devrimde etkin olan belirli sınıf öznelerinin doğasının ve rolünün bir etkisi değildi - daha çok emperyalist zincirdeki “en zayıf halka” bağlamında belirlenen çok özel sınıf mücadelelerinin sonucuydu; Rus toplumsal oluşumunda mevcut olan sınıf temsilcilerinin veya onların mücadelelerinin biçimlerinin belirlenmesiyle önceden somut olarak belirlenebilecek bir sonuç değildi.

Lenin'in 1917'de Şubat demokratik devriminden Ekim sosyalist devrimine geçişin somut aşamalarını kavramasını sağlayan etkenler ilk Rus devriminde mevcut değildi. 1917'deki belirleyici fark, 1905 ile karşılaştırıldığında, sınıf mücadelesi deneyimlerinin Lenin'i analizinin temel teorik öncüllerini yeniden düşünmeye ve Sürekli Devrim stratejisini kabul etmeye zorlaması değildi, ama bu deneyimler ona, burjuva devriminin Rus toplumsal oluşumundaki sosyalist devrimle ilişkisini somut olarak ortaya koyabileceği malzemeyi sağladı.

1905'te, yalnızca burjuva devriminin biçimleri sorununu ortaya koymak mümkün olmuştu, bununla birlikte, onların Rus sosyalist devrimiyle özel ilişkileri ancak genel, soyut bir tarzda ortaya konulabilirdi.

Çeviri E. A