Çarşamba, Haziran 09, 2021

SÜREKLİ DEVRİM TEORİSİ ÜZERİNE - Bağımsız ve Önder Rol

LOIZOS MICHAEL

 Bağımsız ve Öncü Rol

Troçki'nin Sürekli Devrim teorisinin temel tezinin, proletaryanın burjuva devriminde iktidarı ele geçireceği ve ardından doğrudan maksimum sosyalist programının başlatılmasına gideceği önermesi olduğunu belirtmiştik.

Bu tez, incelenmesi gereken iki önermeyle desteklenmiştir. Bu önermeler iki özel kavramdan türetilmiştir - bağımsız rol ve lider rolü. 

Troçki'ye göre köylülük bu işlevlerden hiç birisini yapamazdı.

Öncü rol kavramı, Troçki'nin, köylülerin burjuva-demokratik devrimde egemen bir rol oynayabileceği fikrini reddetmesini sağladı. Ancak bu, hiçbir Rus Sosyal-Demokratı aksini varsaymadığı için gereksiz bir argümandı. Troçki'nin Sürekli Devrim teorisi için "öncü rol" kavramının önemi, onun, devrimde egemenlik rolü oynayan sınıfın bir tanımlamasıyla devlet iktidarının sınıf doğasını karakterize etmesini sağlayan anahtar kavram olmasıdır; Proletarya, Çarlığa karşı muzaffer devrime öncülük edecek, böylece bir işçi devleti kurulacaktı. Bu, Martinov'un "İki Diktatörlük" yazısında Sosyal-Demokrasinin Lenin tarafından desteklenen türden bir hegemonik rol oynamasına karşı uyarmak için kullandığı mantıkla aynıydı, çünkü azami programını uygulamak zorunda kalan bir işçi devleti, devrim Batı'ya yayılmadıkça hayatta kalmayı umamazdı, ve bu kesinlikle Parvus'un Troçki'nin 9 Ocak'tan Önce'sine yazdığı önsözde kullandığı ve Lenin'in şiddetle eleştirdiği akıl yürütmeydi. [81]

“Bağımsız rol” kavramını Troçki'nin analitik çerçevesinde değerlendirmek çok daha kolaydır, çünkü her zaman “öncü rol” kavramıyla ilişkilendirilmiştir. 

Rus Sosyal-Demokrasisi için bir tarım programının formüle edilmesinde Lenin tarafından öne sürülen can alıcı önermelerden birisi, köylülerin yarı-feodal sömürüden kurtuluşunun bizzat köylülerin eylemi olması gerektiği fikriydi. RSDİP tarafından 1903'te kabul edilen tarım programında, [82] Bolşeviklerin 1905'teki kongrelerinde kabul ettikleri tarım kararlarında,[83] ve Lenin'in 1906'da Birlik Kongresi'ne sunduğu tarım programında,[84] en önemli taleplerden birisi, köylü hareketinin örgütsel biçimi olarak devrimci köylü komitelerinin kurulmasıydı.

Lenin Birlik kongresinde köylü komitelerinin kurulması talebini şu sözlerle savundu:

Benim Taslağım, devrimci köylü hareketinin doğrudan kaldıraçları olarak ve bu hareketin en arzu edilen biçimi olarak köylü komitelerinin kurulmasını öneriyor…köylü komiteleri, köylüleri derhal ve doğrudan çalışmaya başlatarak, hükümet yetkilileri ve toprak ağalarıyla en sert biçimde hesaplaşmaya çağrı yapmak anlamına gelir. Köylü komiteleri, serfliğin ve polis rejiminin kalıntıları tarafından ezilen insanları bu kalıntıları “pleb tarzında” ortadan kaldırmaya çağırmak anlamına gelir... [85]

Bu, köylülerin sınıf düşmanları olan yarı feodal toprak sahiplerine karşı kitlesel bir demokratik güç olarak ortaya çıkma konusunda oldukça yetenekli oldukları inancına dayanıyordu. 

Bu, kaçınılmaz veya mantıksal olarak türetilmiş bir zorunluluk değil, yalnızca “Demokratik kırsal nüfus kitlesi ile yarı feodal toprak sahipleri arasındaki sınıf karşıtlığından...” kaynaklanan bir olasılıktı. [86]

Menşevik Y. Larin'e karşı bir polemikte Lenin şu noktaya değinmişti:

Devrimimizin sonucu aslında her şeyden önce milyonlarca köylünün mücadelesindeki kararlılığına bağlı olacaktır. Bizim büyük burjuvazimiz gericilikten çok devrimden korkar. Proletarya kendi başına kazanacak kadar güçlü değildir. Kent yoksulları herhangi bir bağımsız çıkarı temsil etmezler, proletarya ve köylülükle karşılaştırıldığında bağımsız bir güç değildirler.

Kırsal nüfus, mücadeleye önderlik etme anlamında değil (bu söz konusu olamaz), ancak zaferi garanti altına alabilme anlamında belirleyici role sahiptir. [87]

Bu, Lenin'e göre şu anlama geliyordu:

...Rusya'da burjuva devriminin muzaffer sonucu, ancak proletarya ve köylülüğün devrimci-demokratik diktatörlüğü biçiminde mümkündür. [88]

Öyleyse "köylüler"in bağımsız sınıf çıkarları vardı (feodal toplumsal ilişkilerin kalıntılarının ortadan kaldırılması), ve bu çıkarların gerçekleştirilmesi için bir sınıf mücadelesi yürütmeye oldukça yetenekliydiler;  dahası, kitle mücadeleleri sırasında kitlesel demokratik örgütler (köylü komiteleri, siyasi partiler) oluşturabiliyorlardı.

Bunların hiçbiri kaçınılmaz değildi - bunlar sadece sınıf mücadelesi pratiğindeki olasılıklardı.

Her durumda köylülerin mücadeleleri, ancak proletarya ile ittifak içinde ve proletarya etkisi altında yürütülürse belirleyici olabilirdi. Proletarya, köylü kitlelerini toprak ağalarına ve Çarlık devletine karşı demokratik devrim yoluna çekmeye çalışarak “öncü” rolünü yerine getirecekti.

Bana öyle geliyor ki Troçki'nin "öncü" ve "bağımsız" rol kavramlarını kullanması, demokratik devrimde köylüleri proletaryanın tarafına kazanma stratejisi geliştirmenin gerçek sorunlarını gizledi, özellikle de sorunu köylülerin “bağımsız” siyasi partiler oluşturup oluşturamayacaklarına indirgemesiyle.

Devamı; Sınıflar ve Devlet