Cuma, Ekim 09, 2020

Stalinden - Demyan Bedny Yoldaşa

Sverdlov, Avanesov, Demyan
JV Stalin

Bir Mektuptan Alıntılar

12 Aralık 1930

Works, Cilt. 13 Ocak 1930 - Ocak 1934

8 Aralık tarihli mektubunuz alındı. Belli ki cevabımı istiyorsunuz. Oldu, işte cevabım.

Her şeyden önce, bazı küçük ve önemsiz sözleriniz ve imalarınız hakkında. Eğer bu çirkin "önemsiz şeyler" tesadüfi bir unsur olsaydı, görmezden gelinebilirdi. Ama bunlar o kadar çok ve o kadar canlı bir şekilde "dökülüyor" ki, tüm mektubunuzun tonunu belirliyor. Ve herkesin bildiği gibi, müziği yapan tondur.

Sizin tahmininize göre Merkez Komitesi'nin kararı bir (idam sehpası-darağacında. EA) " idam ilmiği", "kıyamet saatimin (yani sizin) geldiğinin " bir işareti. Neden, hangi gerekçeyle? Bir MK kararının özü üzerine düşünmek ve hatalarını düzeltmek yerine, bunu bir "idam ilmiği" olarak gören bir Komünisti nasıl isimlendirmeli? ...

Övgüyü hak ettiğinizde MK sizi onlarca kez övdü. Ve MK, sizi Partimizin belirli gruplarının veya üyelerinin saldırılarından onlarca kez korudu (işleri biraz esneterek!).

Düzinelerce şair ve yazar, hata yaptıklarında Merkez Komitesi tarafından eleştirildi. Bütün bunları normal ve anlaşılır olarak gördünüz. Ancak ne zamanki MK sizin hatalarınızı eleştirmek zorunda kaldı, aniden bir "idam ilmiği" hakkında ateşlenmeye ve haykırmaya başladınız. Hangi gerekçeyle? Merkez Komitesinin belki de (sizin) hatalarınızı eleştirmeye hakkı yok mu ? MK'nin kararı belki sizin için bağlayıcı değil mi? Şiiriniz belki de tüm eleştirilerin üstünde mi? "Kibir" denen hoş olmayan bir hastalığa yakalandığınızı görmüyor musunuz? Biraz daha alçakgönüllülük, Yoldaş Demyan. . . .

Hatalarınızın özü nedir? Başlangıçta hatırı sayılır bir doğruluk ve ustalıkla gerçekleştirdiğiniz, SSCB'deki yaşam tarzı ve koşullarındaki eksikliklere yönelik eleştirinizin - ki bu, gerekli ve zorunlu bir eleştiri konusu - sizi coşturdu ve  SSCB'nin, geçmişinin ve bugününün iftirasına dönmeye başladı. Bunlar sizin " Tandır'dan Aşağı Gel" ve "Merhametsiz" iniz. İşte bugün Molotov yoldaşın önerisinde okuduğum "Pererva" nız.

(1930'da, tren platformunda tamir etmeme "ihlalleri"  nedeniyle iki yolcu treni çarpışmıştı. Kazada 16 kişi öldü, 46 kişi yaralandı. Bir gün sonra Demyan Bedny, sistemi şiddetle eleştirdiği "Pererva" şiirini yazdı. Bu -ve önceki iki-  şiir nedeniyle yazar sert bir şekilde eleştirildi. E.A) 

("Fırından aşağı gel" başlıklı şiir, - bir zamanlar Anadolu'da meşhur olan "tandır" kenarında sıcak kalmak için oturmanın Rusya da ki uyarlamasının Demyen tarafından "tembellik" olarak nitelenmesi ve bunun Rus işçi sınıfının bir özelliğine dönüşmesi iddiası ile ilgili yazdığı şiir. Üçüncüsü, ona yapılan eleştirinin "Acımasız" lığıyla ilgili. EA.)

Yoldaş Molotov'un "Tandırdan Aşağı Gel " esprili iğneleme (şiirinizi) skeçinizi övdüğünü söylüyorsunuz. Bu oldukça mümkündür. Belki de Molotov yoldaşın yaptığı kadar bende övdüm, çünkü (diğer skeçlerde olduğu  gibi) tam yerini bulan bir dizi muhteşem pasaj içeriyor. Ama merhemde bütün tabloyu bozan ve onu gerçek bir "Pererva" ya (ihlallere , E.A) çeviren bir sinek var. Söz konusu olan bu ve skeçlerin tonunu belirleyen de bu.

Kendiniz karar verin.

Artık tüm dünya, devrimci hareketin merkezinin Batı Avrupa'dan Rusya'ya kaydığını kabul ediyor. Tüm ülkelerin devrimcileri umutla SSCB'yi dünya çapında emekçi halkın kurtuluş mücadelesinin merkezi olarak görüyor ve onu tek Anavatanları olarak görüyorlar. Tüm ülkelerde devrimci işçiler, Sovyet işçi sınıfını ve her şeyden önce, Sovyet işçilerinin öncüsü olan Rus işçi sınıfını, diğer ülkelerin proleterlerinin şimdiye kadar hayal ettiği en devrimci ve aktif politikayı uygulayan tanınmış liderleri olarak alkışlıyorlar. Tüm ülkelerdeki devrimci işçilerin liderleri, Rusya işçi sınıfının son derece öğretici tarihini, onun ve Rusya'nın geçmişini hevesle inceliyorlar, çünkü gerici Rusya'nın dışında, devrimci bir Rusya'nın,  Radişçev ve Çemişevski'nin, Şelyabov ve Ulyanov'un, Şalturin ve Alekseyev'in Rusya'sının var olduğunu biliyorlar. Bütün bunlar, Rus işçilerinin kalplerini, dağları yerinden oynatabilecek ve mucizeler yaratabilecek devrimci bir ulusal gurur duygusuyla doldurmaktan başka bir şey yapamaz.

Ya sen? Devrim tarihinin en büyüklerinden biri olan bu sürecin anlamını ve ileri proletaryanın bir ozanının yüce görevlerine uygun olmanın anlamını kavramak yerine, ülkenin sessiz bir yerine emekli oldunuz ve Karamzin'in eserlerinden en sıkıcı alıntılar ile Domostro'dan (yaşam ve ahlak bilimleri)daha az sıkıcı olmayan özdeyişler arasında bir karmaşaya girdikten sonra, geçmişte Rusya'nın nefret edilen bir virane olduğunu, günümüz Rusya'sının yekpare bir "Pererva" olduğu, "tembellik" ve "fırın üstünde yatma arzusu" genel olarak Rusların ve dolayısıyla Ekim Devriminde başarıya ulaştıktan sonra elbette Rus olmaktan çıkmayan Rus işçilerinin neredeyse ulusal özellikleri olduğunu tepeden haykırmaya başladınız. 

Ve buna Bolşevik eleştiri diyorsunuz! Hayır, çok saygıdeğer Demyan Yoldaş, bu Bolşevik eleştiri değil, halkımıza iftira atma, SSCB'nin itibarını zedelemek, SSCB proletaryasının itibarını zedelemek, Rus proletaryasının itibarını zedelemektir.

Ve bütün bunlardan sonra Merkez Komitesi'nin sessiz kalmasını istiyorsunuz!

Siz Merkez Komite'mizi ne zannediyorsunuz?

Ve benim, sizin bana karşı "biyografik bir hassasiyete" değer verdiğiniz için, sessiz kalmamı istiyorsunuz! Ne kadar safsınız ve Bolşevikleri ne kadar az tanıyorsunuz. . . .

Belki de "okuryazar bir kişi" olarak, Lenin'in şu sözlerini dinlemeyi reddetmeyeceksiniz:

"Ulusal gurur duygusu bize, Büyük Rus sınıf bilincine sahip proleterler yaya yabancı mı? Tabii ki hayır! Biz dilimizi ve ülkemizi seviyoruz, biz en çok onun emekçi kitlelerini (yani onun onda dokuzu nüfusunu) demokratların ve Sosyalistlerin politik olarak bilinçli yaşam seviyesine yükseltmek için çalışıyoruz."

Çarlık cellatlarının, soyluların ve kapitalistlerin görkemli ülkemize yaptığı, baskı ve aşağılamayı görmek ve hissetmek bize her şeyden çok daha acı veriyor. Bu zorbalıkların, ortamızda, Büyük Rusların ortasında, aramızda direnişi uyandırmasından Radishchev, Decembristler ve yetmişlerin devrimci halkının bu ortasından gelmesinden; 1905'te Büyük Rus işçi sınıfı kitlelerin güçlü, devrimci bir partisini yaratmasından; aynı zamanda Büyük-Rus köylüsünün bir demokrat haline gelmesinden, rahibi ve toprak ağalarını devirmeye başlamasından gurur duyuyoruz.

Yarım asır önce, yaşamını devrimin davasına adamış olan Büyük Rus demokrat Chernyshevski'nin şöyle dediğini hatırlıyoruz: "Sefil bir ulus, tepeden tırnağa kölelerden oluşan hepsi köle olan bir ulus ." Bariz ve net olmayan Büyük Rus köleleri (çarlık monarşisinin köleleri) bu sözleri hatırlamaktan hoşlanmazlar. Yine de bize göre bunlar gerçek ülke sevgisinin sözleriydi, Büyük Rus halk kitleleri arasında devrimci bir ruhun yokluğundan dolayı üzüntü duyan bir sevgi. O zamanlar bugünkü ruh yoktu. Şimdi biraz var; zaten var. Ulusal gurur duygusuyla doluyuz çünkü Büyük-Rus ulusu da devrimci bir sınıf yarattı, sadece büyük pogromlar, darağacı sıraları, büyük kıtlıklar, rahiplere, çarlara, toprak ağalarına büyük kölelik değil, aynı zamanda insanlığa özgürlük ve sosyalizm uğruna savaşımın muhteşem örneklerini verebileceğini kanıtladı."  (Bakınız, Lenin, Büyük Rusların Ulusal Gururu Üzerine)

Dünyanın en büyük Enternasyonalisti Lenin, Büyük Rusların ulusal gururundan bu şekilde söz edebiliyordu.

Böyle konuştu çünkü biliyordu ki:

"Büyük Rusların ulusal gururunun çıkarları (uşaklık anlamında değil), Büyük Rus (ve diğer tüm) proleterlerin sosyalist çıkarlarıyla örtüşür" . (aynı eserde)

Al sana işte, Lenin'in açık ve cesur "programı". Bu "program" tamamen anlaşılabilir ve bu, işçi sınıfı ve halkıyla yakından bağlantılı devrimciler için doğaldır.

İşçi sınıfı ve halkı ile bağlantısı olmayan ve bağlantı kuramayan Lelevich tipi siyasi yozlaşmışlar için bu anlaşılabilir ve doğal değildir.

Lenin'in bu devrimci "programı", sizin son (şiir) skeçlerinizde sergilenen sağlıksız eğilimle bağdaştırılabilir mi?

Ne yazık ki bağdaşamaz ve bunun nedeni ortak hiçbir yönlerinin olmamasıdır.

Söz konusu olan nokta budur ve anlamayı reddettiğiniz şey de budur.

Bu nedenle, her ne pahasına olursa olsun eski Leninist yola geri dönmelisiniz.

Bu meselenin özüdür, Demyan'ı nasıl "izole etmek" istediklerini, Demyan'ın "artık basılmayacağını" söyleyen korkmuş bir entelektüelin anlamsız ağıtları değil. .

 Stalin

12 Aralık 1930

Works, Cilt. 13 Ocak 1930 - Ocak 1934

Çeviri; Erdoğan A
10 Ekim 2020