Çarşamba, Mayıs 27, 2020

TROÇKİZMİ MARKSİZM OLARAK SATMAK İÇİN ESKİ BİR HİLE -1

GÜNÜMÜZDE TROÇKİZM - KİMLERİN ÇIKARINA HİZMET EDİYOR?

Rusça dan Çeviri  Vyacheslav SEMYONOV

1917'de Rusya'daki muzaffer sosyalist devrimden birkaç gün önce Lenin, silahlı bir ayaklanma için planının muhaliflerini eleştiren bir makalede şunları yazdı:

 “Marksizm son derece derin ve çok yönlü bir doktrindir, bu nedenle, Marks'tan parçalanmış alıntıların –özellikle alıntılar uygunsuz bir şekilde yapıldığında - her zaman Marksizmden kopanların 'argümanları' arasında bulunabilmesi şaşırtıcı değildir. ”  Lenin, Yoldaşlara Mektuplar

Bu, Marksizmi yanlış bir şekilde yorumlayanların siyasi konumunu tam olarak tanımlar. Ve bu  hem “klasik haliyle” hem de modern çeşitlerindeki Troçkizm içinde geçerlidir.

Troçki ve destekçileri Marks, Engels ve Lenin'in öğretilerinin kitleleri çekici gücünün tamamen farkındaydılar. Onlar bu öğretinin teorik önermelerini bir şekilde kabul ettikleri imajını vermeden,  sahte bile olsa bir belirti vermeden , devrimci düşünceli işçileri ve diğer emekçi kitleleri saflarına kazanamıyacaklarını gayet iyi biliyorlardı. Troçkistler, uluslararası komünist hareketin önde gelen liderlerinden Otto Kuusinen'in sözleriyle, "siyasi sahtekarlık sanatı olan, Lenin'den alıntıların manipülasyonu sanatında ustalaştılar."

Troçki'nin takipçileri bugün bu tekniği geliştirdi. Konuşmaları ve makalelerinde Marks ve Lenin'den bahsetmedikleri çok nadirdir, genellikle Marks ve Leninin bilimsel sosyalizmle ilgili yazılarından alınan pasajları yanlış yorumlarlar. Marx ve Lenin ile birlikte Troçki'den daima bahsederler. Marks, Engels ve Lenin'in ideolojik mirasını tahrif eden günümüz Troçkistleri, Troçki'yi “ (Marks ve Leninin) davalarının mirasçısı ve halefi”, Troçkizmi de Marksizm-Leninizm'in yaratıcı gelişimi olarak sunarlar. “Dördüncü Enternasyonal, Marksizme, Leninizme dayanmaktadır”, diyor  Londra'daki Uluslararası Komite'nin lideri Denis Healy'. Dördüncü Enternasyonal, Sayı 1, Ocak 1982, s. 24.

Onun iddiası, Dördüncü Enternasyonal'in Yeniden İnşası Komitesi'nin ideologlarından Tom Kemp tarafından “Troçkizm bugünün Marksizmidir” sözleriyle yankılanıyor.  Bulletin Twice-Weekly, No. 1, January 3, 1978, p. 6

Böylesine ifadeler belirlenmiş siyasi amaçları takip eder. Birincisi, Troçki'yi bir devrimci olarak sunarken, Troçkisler, Lenin tarafından en kararlı biçimde reddedilen “sürekli devrim” teorisine dikkat çekmeye çalışırlar. İkincisi, Troçkizmin zaman içinde denenmiş devrimci bir program sunduğu izlenimini yaratmaya çalışırlar. Üçüncüsü, kendilerini geçmişin devrimci geleneklerinin “tek koruyucuları ve mirasçıları” olarak tasvir ederler. Bunlara daha yakından bakalım.

“Devrimin simyacıları.” Marks ve Engels, devrimci süreci yapay olarak kritik bir noktaya iten ve devrim için elverişli koşulların olmadığı yerlerde doğaçlama -hazırlıksız devrimler düzenlemeye çalışanları böyle tanımladılar.

Bir asırdan fazla bir süre önce yapılan sözde-devrimcilerin bu karakterizasyonu, bugün hala geçerlidir. Aynen, Troçki'nin “sürekli devrim” teorisinin merkezi bir yer oluşturduğu Troçkistlerin siyasi eylemleri tarafından ortaya konulduğu gibi.  Bu teorinin, Marks ve Engels'in fikirleriyle çelişmekten çok uzak olduğunu, bunu onların fikirlerinin daha da geliştirilmesi olduğunu kanıtlamaya çalışıyorlar. Troçki'nin, bu teoriyi incelerken, Marks ve Engels'in Merkezi Otoritenin 1850'de [Komünist] Lig'e ilettikleri tezden yola çıktığını savunuyorlar.

Marks ve Engels'in, bu söylevde,  işçi sınıfının çıkarlarının burjuva demokratik bir devrimde burjuvazinin çıkarlarına tabi edilmesine karşı olduklarını hatırlayalım. "Proletarya, “devrimi kalıcı hale getirmek için, hakim olan sınıflar egemenlik konumlarından tamamıyle ya da bir ölçüde zorla atılana kadar [ve] proletarya devlet iktidarını ele geçirene kadar, burjuva ve küçük-burjuva demokratlarının yaptıklarından daha ileri gitmek zorundalar ” diye yazdılar. K. Marx, F. Engels, Coll. Works, Vol. 10, s. 281.

Bu fikri geliştiren Lenin, emperyalist çağda, kapitalizmin gelişmesinin belli bir aşamasında (Rusya 20. yüzyılın başlarında böyle bir aşamadaydı) demokratik bir devrimin kesintisiz bir şekilde sosyalist bir devrim içine ve işçi sınıfı siyasal çizgisine dönüşme eğiliminde olduğunu gösterdi. Şöyle diyordu: “Demokratik devrimden anında ve kesinlikle gücümüzün ölçüsüne uygun olarak, sınıf bilinçli ve örgütlü proletaryanın gücü sosyalist devrime geçmeye başlar. Biz "Kesintisiz bir devrimi" savunuyoruz. Yarı yolda durmayacağız ”.  Lenin , Coll. Works, Vol. 9, sayfa 236-237.

Dolayısıyla, Marksist-Leninist kesintisiz devrim fikri, her biri bir sonraki aşamaya geçiş için gerekli koşulları hazırlayan devrimci mücadelenin aşamalarının belirli bir dizisinden oluşur. 20. yüzyılın devrimci deneyimi bu sonucun doğruluğunu doğrulamıştır.

Troçki'nin teorisine gelince, “sürekli devrim” ve “kesintisiz devrim” ifadeleri arasındaki benzerlik dışında Marksizm-Leninizm ile hiçbir ortak yanı yoktur. Troçki bunu kendisi kabul etti. 1919'da yayınlanan Büyük Değişim Yılları (Eskinin ve Yeni Dönemin Halkları) kitabında, Alman Sosyal-Demokrat Alexander Parvus 'a “sürekli devrim” teorisinin yazarı olarak övgüde bulundu. “Bu satırların yazarı (Troçkinin kendisi. EA), fikirlerinin geliştirilmesinde borçlu olduğu adama, eski nesil Avrupa sosyal- demokrasisinden herhangi bir kişiye kıyasla daha fazla saygı göstermenin kişisel bir onur meselesi olduğunu düşünüyor .”  diye yazdı. 1930'da Berlin'de yayınlanan bir başka kitap "Sürekli Devrim"  de , Troçki  kendi “teorisinin” ana noktalarını özetledi ve ekledi: benim “Konuya bakış açım Lenin'in bakış açısından gerçekten farklı.” Troçki sorunu şu şekilde formüle etti:
“. . İç savaş ve dış savaşların patlak vermeleri, barışçıl reform dönemleriyle yer değiştirir. Ekonomi, teknoloji, bilim, aile yapısı, günlük yaşam ve gelenekler, birbirleriyle sürekli bir etkileşim içinde gelişerek toplumun dengeye ulaşmasını engeller. İşte burada sosyalist devrimin sürekli doğası buradadır. ”
Troçki, kesintisiz devrim fikrini tamamen çarpıttı, aslında onun komik taklidini yaptı. Ona göre, devrimin sürekli karakteri, proletaryanın karşılaştığı tüm siyasi sorunların eşzamanlı olarak (aynı anda) çözülmesinden ibaretti. Troçki'ye göre, burjuvazinin egemenliğine anında son vermesi, diktatörlüğünü kurması, demokratik değişiklikler yapması, tüm toplumun sosyalist yeniden inşa programını uygulaması ve kendi ülkesi dışındaki devrimin zaferini garantiye alması gereken proletaryanın uyguladığı eylemlerde, aşama olmaması - tek bir hamle olması gerekir.

Böylece Troçki, kesintisiz devrim düşüncesine, toplumun devrimci dönüşümündeki aşamalarını keyfi bir şekilde karıştırdığı, kendi öznelci “birleşik gelişim” kavramıyla karşı çıktı. “Ya  / ya da”( ya o ya bu, ikisinden biri) bakış açısıyla düşünen ve sadece “sıcağa karşı soğuk” ve “kuruluğa karşı nem” gibi birbirini dışlayan fikirlerle ilgilenen simyacılar gibi, Troçki'ye “ya hep ya hiç” ilkesi rehberlik etti. .

“Sürekli devrim” teorisinin eklektik doğasını ortaya koyan Lenin şunları yazıyordu:
“Troçki'nin orijinal teorisi, köylülüğün rolünün 'reddedilmesi'ni Menşeviklerden ödünç alırken, Bolşeviklerden de belirleyici bir proleter devrimci mücadele ve siyasi iktidarı ele geçirme çağrısını ödünç aldılar. ... Troçki gerçekte  Rusya'daki köylülüğün rolünün 'reddedilmesiyle' köylüleri devrim için ayağa kalkmasının reddediliyor olduğunu anlayan liberal-emek politikacılarına yardım ediyor!Lenin, Coll. Works, Vol. 21, sayfa 419-420.
Böylece Troçkist teori, devrimci geniş sınıf ittifaklarının Marksist stratejisinden kopan maceracı bir çizginin temeli oldu. Troçki, aşamalı olarak devrimci mücadele yürütme gerekliliğini inkar ederken sadece “aceleci” olmakla kalmadı; Troçki işçi sınıfını tecrit etmeye ve yenilgiye uğramaya yol açacak bir çizgiye doğru yönlendiriyordu. Troçki, devrimin tam ve kararlı bir gelişimi için mücadelede işçi sınıfının etrafında, başta milyonlarca köylü olmak üzere tüm emekçi insanları bir araya getirmeyi hedef alan, özenli çaba sarf etmek yerine, Troçki  kapitalizme değil devrime zarar verecek sürekli isyan eylemlerinin içi boş taktiklerinin uygulanmasını önerdi. .

Troçki'nin teorisi, işçi sınıfı tarafından yerine getirilecek enternasyonalist görevler açısından da savunulamaz. Dünya devrimi çağrısında, aslında devrimin ulusal ve uluslararası unsurları arasındaki birlik ihtiyacını ve işçi sınıfının ulusal kesimlerinin başarılı mücadele olasılığını reddetmektedir. "Sosyalist devrimin sadece bir ulus çerçevesi içinde gerçekleştirilmesi akıl götürmez " diye yazıyordu Troçki "Sürekli Devrim"'de. “Sosyalist devrim, yeni toplumun  dünyadaki nihai zaferine kadar tamamlanamaz.” Devamında şunları söylüyordu: “Dünya devriminin gelişim paterni, ülkelerin sosyalizm için 'olgun' ya da 'henüz olgunlaşmamış' olduğu sorununu ortadan kaldırıyor. . . Kapitalizm bir dünya pazarı, dünya çapında bir iş bölümü ve dünya üretici güçlerini yarattığından, dünya ekonomisini bir bütün olarak sosyalist bir yeniden yapılanmaya hazırladı.

Troçkistler bugün bu ulaşılan tezlerin Troçki'nin “klasik Marksizm” in gelişimine katkısı olduğunu ilan ediyorlar. Bkz. Örneğin E. Mandel, Trotsky. Düşüncesinin Dinamiği Üzerine Bir Çalışma. Londra, 1979, s. 34.

Gerçekte  bu fikirler, Troçkinin devrim üzerine tarihsel gelişimdeki temel faktörlerini göz ardı ettiği Marksist-Leninist öğretinin bir revizyonudur, .

Kapitalist sistem bir bütün olarak devrimler için olgunlaşmış olsa da, bu sistemdeki farklı noktalardaki çelişkiler farklı oranlarda gelişir, çünkü kapitalizmin kendisi dengesiz gelişir. Bu nedenle, bu çelişkilerin farklı ülkelerdeki önemi-büyüklüğü ve keskinlik derecesi birbirinden farklıdır. Bu nedenle emperyalizm sistemi içinde, emperyalist zincirin kırılması için, kaçınılmaz olarak birinin diğerlerinden daha elverişli koşullara sahip olduğu alanlar olacaktır.

Kapitalizmin emperyalist dönemi ile ilgili yaptığı çalışmasında Lenin şu sonuca varmıştı:
Eşit olmayan ekonomik ve politik gelişme, kapitalizmin mutlak bir yasasıdır. Dolayısıyla, sosyalizmin zaferi ilk önce sadece birkaç kapitalist ülkede, hatta tek bir kapitalist ülkede mümkündür.Lenin, Coll. İşler. Vol. 21, s. 342.
Kapitalist ülkelerin siyasi ve ekonomik gelişmelerinin eşitsizliği, emperyalizm çağında, çatışmalarda ve büyümenin aralıklı karakterinde kendini gösterir. Dünya hakimiyeti ve etki alanları için mücadele koşullarında, bu, emperyalist güçler arasında keskin çatışmalara ve savaşlara yol açar, bu da kapitalist sistem içindeki iç çelişkileri şiddetlendirir. Tek tek kapitalist ülkelerin siyasi gelişmeleri eşit olmaması nedeniyle, bu ülkelerdeki devrimci süreçler farklı şekillerde gelişir ve farklı zamanlarda ortaya çıkar.

Devamı
TROÇKİZMİ MARKSİZM OLARAK SATMAK İÇİN ESKİ BİR HİLE -2

Çeviri
Erdoğan A
27 Mayıs 2020